پیشرفت علوم و تکنولوژى و تحول شگرفى که در دنیاى کنونى به وجود آمده و با شتابى وصف ناپذیر استمرار دارد, نه تنها بشر را از تعالیم اسلام بى نیاز نساخته, بلکه او را بیش از پیش به آن وابسته کرده است. علم حقوق نیز پا به پاى دیگر علوم و فنون در مسیر پیشرفت روزافزون گام مى بردارد و هر روز مسائلى نو را فراروى مکاتب مختلف حقوقى مى نهد تا براى آن پاسخى درخور یابد. مسأله حقوق معنوى آثار فرهنگى از مسائل نوپیداست که این مقاله در زیر دو عنوان حقوقى و فقهى به بررسى آن در حقوق ایران و مشروعیت آن در فقه امامیه مى پردازد

منابع مشابه بیشتر ...

5a296cca9ec0d.JPG

نطام سیاسی و راهبرد «قدر مقدور»

ذبیح الله نعیمیان

یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌ها در تصمیم‌سازی و نظام‌سازی سیاسی، تعیین نسبت میان مقاصد آرمانی با ظرفیت‌های موجود و قدر مقدوری است که تحقق آن می‌تواند خود را بازآفرینی و بازنمایی کند. نوشته حاضر بر آن است تا با بررسی برخی ابعاد نظری این امر، چشم‌اندازی تطبیقی را از دل نظریه‌پردازی شماری از اندیشمندان دینی ـ سیاسی معاصر ایران ارائه دهد. کسانی که به امید کسب مقاصد آرمانی خود از پنجره تنگ زمانه خویش به تماشا نشسته‌اند. تحصیل اذن فقیه در امور حکومتی، تلاش برای محدودسازی اختیارات نامشروع سلطنتی، در صورت عدم امکان خلع ید از آن، تلاش برای تأمین مشروعیت راهبردهای مختلف در این زمینه‌اند.

5a153752b6fd4.JPG

نقش مذهبی کارگزاران حکومتی در رشد اندیشه های صوفیانه ( از ورود مغولان تا مرگ امیر تیمور گورکانی )

احمد عقیلی, میربلوچ زهی زیروکی

حکومت هایی که در جامعۀ قرن هفتم تا نهم هجري در ایران به قدرت رسیدند داراي مشروعیت مردمی نبودند و مهم تر آنکه از سوي مشایخ متصوفه که در آن روزگار در حال کسب قدرت و نفوذ روزافزون در میان مردم بود، تهدید میشدند. کارگزاران حکومتی مجبور بودند به عنوان قدرت سیاسی برتر آن روزگار، با صوفیان به عنوان قدرت مذهبی برترجامعه به رقابت - بپردازند. در چنین شرایطی کارگزاران باید تدبیري میاندیشیدند تا طبقۀ در حال قدرت را مانند حکومت سربداران از صحنۀ رقابت حذف کنند یا او را مانند بسیاري از مشایخ صوفیه آن دوره با خود همراه سازند. در اکثر موارد، کارگزاران حکومتی در پی سازش با آن ها برمیآمدند و از این طریق مهمترین معضل خود که مشروعیت بود را حل می کردند؛ بر این اساس کارگزاران حکومتی در راستاي نیل به هدف مورد نظر خویش در جهت رشد اندیشه صوفیانه به اجراي سیاستهایی متوسل شدند که مقاله حاضر به بررسی این سیاست ها می پردازد. پژوهش حاضر بر آن است با رویکردي توصیفی تحلیلی بر مبناي مطالعه تاریخی نحوه کسب مشروعیت کارگزاران حکومتی عصر ایلخانی و تعامل آنان با مشایخ و سلسله هاي صوفیه قرن هفتم تا نهم هجري را بررسی و تبیین نماید.