این حرکت عظیم از ترجمه و تفسیر قرآن تا تطبیق عصری آن و بازگشت‌ به آموزه‌های قرآنی و دینی و همه امور مرتبط بدان در درون گفتمانی شیعی-انقلابی-مدرن موجب تحولاتی خیره‌کننده و عظیم در سراسر جهان اسلامی‌ شد و سایر مسلمانان را نیز به دنبال خود روان ساخت. 23گرایش بازرگان به علم جدید،البته هیچگاه محدوده‌های سنت‌ در تفسیر قرآن را خدشه‌دار نکرد و در حقیقت«استفاده از روش‌های‌ جدید برای مطالعه تفسیری،مانند روش‌های ریاضی که مهدی بازرگان‌ در سیر تحول قرآن و تفسیر پابه‌پای وحی مورد استفاده قرار داده است، باتوجه به ابعاد شخصیتی که از شخص مفسر شناخته شده است،گامی‌ در جهت توسعه روش‌های تفسیری بوده است و به‌معنای نفی روش‌های‌ سنتی نیست»24«از میان آثار متعدد بازرگان،باد و باران در قرآن یک‌ تفسیر علمی موضوعی تمام‌عیار است. طالقانی که با مجامع علمی‌ درجه اول عصر خود رابطه داشت و خود نیز مطالعات و تجارب‌ اجتماعی و سیاسی فراوانی کسب کرده بود،مکتب تفسیری خاصی را دنبال می‌کرد که ضمن پایبندی به مباحث و علوم اولیه برای فهم و تفسیر قرآن،آن را از مهجوریت و سکون خارج کرده و به کتابی مؤثر در اخلاق‌ و منش و سرنوشت مسلمانان بدل کند. 32 -اثر تفسیری دیگر،تفسیر جزء سی‌ام قرآن مجید به نام تفسیر نوین‌ از شادروان استاد محمد تقی شریعتی(متولد 1286 و متوفای 1366 خورشیدی)مؤسس کانون نشر حقایق اسلامی،پدر دکتر علی شریعتی و از مصلحان برجستهء قرن اخیر در ایران است.

منابع مشابه بیشتر ...

5d2b59f35c1dd.JPG

بررسی دو متغیر طریقت‌های صوفیه و مهاجرت بر گسترش تشیع در میان کردها در چند قرن اخیر

عوامل مختلفی در روند گسترش تشیع در مناطق خاصی از نواحی کردنشین در چند قرن اخیر‌، مؤثر بوده‌اند؛ از جمله: نقش حاکمان و پادشاهان در حمایت از بسط تشیع در نقاطی از کردستان‌، قرار گرفتن بخش‌هایی از نواحی کردنشین در مسیر زوار شیعی به عتبات عراق‌، اسکان تاجران و علمای شیعی در مناطق مشخصی از کردستان و نفوذ عقاید غلات شیعی در میان طوایفی از کردها همچون کردهای اهل حق‌، صارلی‌، شبک‌، بجوران و علوی. اما در این روند‌، نقش مهاجرت طوایف خاصی از کردها به مناطق شیعه‌نشین و پیروی گسترده کردها از افکار و عقاید طریقت‌های صوفیانه، در رشد عقاید شیعی و به تبع آن گسترش تشیع در مناطق کردنشین‌، از جایگاه خاصی برخوردار است. این نوشتار، میزان تأثیر متغیرهای مهاجرت و سلطه فراگیر طریقت‌های صوفیه بر جامعه کردستان را در رشد تشیع در میان کردها تحلیل می‌کند. مظاهر مشترک میان طریقت‌های صوفیه و تشیع در کردستان‌، یکی از عوامل تأثیرگذار در گرایش طوایفی از کردها در چند قرن اخیر به پذیرش مذهب تشیع بوده است؛ زیرا در زیر سلطه دامن‌گیر آداب و مناسک طریقتی بر کردستان‌، نمادها و مظاهر بسیاری از عقاید شیعی در میان کردها رواج یافته و تبعیت کردها از مذهب امام شافعی را تا حد تکفف در نماز‌، کیفیت انجام‌دادن وضو و ادای اذان، تنزل داده بود. کردهای پیرو طریقت در موضوع توسل‌، زیارت قبور‌، تبعیت از شیخ طریقت و غیره، مانند شیعیان عمل می‌کردند و در فضای چنین اعتقادی، اختلاف چندانی با شیعیان احساس نمی‌کردند. بنابراین طریقت‌های نقشبندی‌، قادری‌، نعمت‌اللهی‌، جلالی و بکتاشی شایع در سراسر مناطق کردنشین‌، زمینه ورود افکار و عقاید شیعی به کردستان را فراهم ساختند و در قالب افکار و عقاید صوفیه‌، مروج عقاید شیعی در میان کردها بودند. هم‌گرایی و نزدیکی عقاید طریقت و تشیع‌، نزدیکی هرچه بیش‌تر طوایفی از کردها به مذهب تشیع را فراهم نمود و رشد تشیع در میان طوایفی از کردها - به‌خصوص کردهای نواحی جنوب کردستان - را بدنبال داشت. عامل مهاجرت طوایف کرد، در رشد تشیع در میان گروه‌هایی از ایشان نیز انکارناپذیر است. تحت تأثیر محیط جدید زبان‌، فرهنگ‌، پوشش‌، آداب‌، رسوم و گرایش‌های مذهبی طوایف مهاجر تغییر می‌کرد. این نوشتار، میزان تأثیر این عامل را نیز بر رشد تشیع در مناطق خاصی از کردستان را بررسی کرده و زوایای مختلف آن را تحلیل نموده است.