در قرآن کریم در آیات بسیاری سخن از تأویل رفته و در یکی از آیات دانستن تأویل‌ محصور به علم الهی شده است.از سویی در روایات رسیده از اهل بیت نسبتی میان‌ اهل بیت و تأویل برقرار شده است.این مقاله در مقام بیان معنای تأویل در نظر اهل بیت‌ و تفاوت آن با تفسیر و نسبت میان ظاهر و باطن با تفسیر و تأویل است.همچنین تبیین‌ دیدگاه اهل بیت دربارهء قابل دسترس بودن تأویل برای دیگران با توجه به ظرفیت‌ پذیری تأویل قرآن است.تصدیق این نظریه نیز منوط به پاسخ شبهات از آن جمله‌ مذمت‌هایی است که در لسان اهل بیت(ع)نسبت به تأویل گران شده است.