نگارندۀ مقالة حاضر با بررسی آثار شیعه‌شناسان غربی درصدد است تا از میزان و نحوۀ شناخت آن‌ها در مورد آموزه‌های عقلانی ‌ـ اعتقادی شیعة امامیه (عدل و امامت) مطلع شود. شیعه‌شناسان مورد مطالعه در این مقاله عبارت‌اند از: ویلفرد مادلونگ، مایر بارآشر، اتان کوهلبرگ، ونزبرو، رون بوکلی، هانری کربن، مونتگمری وات، هاینس هالم، و آندرو نیومن. نویسنده در پایان مقاله با توجه به وجوه مثبت و منفی آثار شیعه‌شناسان غربی پیشنهادهایی جهت بازنگری درون‌دینی در جنبه‌های نظری و عملی به صاحب‌نظران شیعة دوازده‌امامی ارائه می‌کند